@ مرکز خدمات اینترنت بيتانت @

پرونده جام جهانی 2006 آلمان هم بسته شد . 64 بازی با فراز و نشیبهای بسیار ، صحنه های زیبا ، اشکها و لبخندها در کنار هم و البته صحنه های زشتی که بدترین آن را دیشب در فینال از بهترین بازیکن جهان (ضربه سر وحشیانه زیدان به سینه ماتراتزی) دیدیم که در کل 28 کارت قرمز در این جام داده شد که از این حیث هم رکورد دار شد .

ایتالیا برای چهارمین بار قهرمان جهان و بعد از برزیل پرافتخارترین تیم جهان شد.

برزیل در این جام ستاره هایی را در اختیار داشت که هرگز ندرخشیدند و بسیار کم فروغ بودند .

اما تیم کشور ما ایران ، با یک مربی درجه 3 و ترسو با بازیکنانی عمدتاً بی تعصب و بی غیرت با بازیهای بسیار ضعیف و در عین حال بسیار پر مدعا . شما به گلهایی که ما در این جام خوردیم دقت کنید ؛ میرزاپورحتی بصورت نمایشی هم شیرجه ای نزد و خودش را به زحمت نینداخت و یا علی دایی که به جز خطا و احتمالاً چیدن ارنج تیم چیزی از او ندیدیم . علی کریمی 1 دریبل ساده نزد . جواد نکونام 1 شوت خوب نزد . از سانترهای خوب مهدوی کیا هم خبری نبود .

به کعبی گفتند چرا این لگد رو به صورت فیگو زدی ؟ گفت : من دیدم پام به مراحل بالای جام که نمیرسه اقلاً جا پام برسه !

در کل اینکه با 1 امتیاز و بسیار ضعیف جام را ترک کردیم و باید چشم انتظار 4 سال دیگه در آفریقای جنوبی باشیم البته اگه به جام 2010 راه پیدا کنیم .

شما اگر بازیهای ژاپن – کره – اکراین و کشورهای آفریقایی را که خیلی از این تیمها برای اولین بار به جام جهانی راه پیدا کرده بودند ، با ایران مقایسه کنید متوجه عملکرد ضعیف کادر فنی – مربیان و بازیکنان خواهید شد و اگر به حاشیه ها و روزنامه ها و ... دقت کنید می بینید که دعوا – قهر- پارتی بازی – باند بازی – غرور و ... حرف اول را در اردوی تیم ملی می زده است و اما ...

حرف آخر اینکه همه با هم برای شادی روح آن عزیزانی که جهت تشویق این تیم جان خود را از دست دادند ( بازی ایران ژاپن – ورزشگاه آزادی) فاتحه ای بخوانیم ...